Jakim prawem

Czy mieli Państwo do czynienia z sytuacjami, w których byliście przekonani, że prawo jest po Waszej stronie, a mimo to urząd odmawiał wydania pozwolenia na budowę? Albo kiedy w identycznych okolicznościach, w Państwa sprawie dotyczącej pozwolenia na budowę organ interpretował przepis zupełnie inaczej, niż w analogicznej sprawie prowadzonej na wniosek innego dewelopera?

Założę się, że nie raz.

Ostatnio NIK wziął pod lupę urzędy zajmujące się wydawaniem decyzji o pozwoleniu na budowę i decyzji o pozwoleniu na użytkowanie budynków wielorodzinnych. Raport z kontroli przeprowadzonej w kilku największych miastach Polski, m. in. w Warszawie, Krakowie, czy Poznaniu, tylko potwierdził to, z czym nie jeden z Państwa na pewno choć raz bezpośrednio się zetknął.

Wielokrotnie, tu na blogu, pisałam o rozbieżnościach w interpretowaniu przez ten sam organ przepisów  z zakresu prawa budowlanego, mimo iż wykładnia tych przepisów dokonana przez sądy nie budzi wątpliwości, o przypadkach dyskryminacji podmiotów starających się o pozwolenie na budowę, czy o pomijaniu stron w postępowaniu o pozwolenie na budowę.

Takie sytuacje zdarzają się i w sumie nie można się temu dziwić. Niewątpliwie przyczyn takiego stanu rzeczy jest wiele, a NIK postawił w tym zakresie konkretną diagnozę.

Moim zdaniem, problem tkwi zarówno w niejednoznacznych przepisach, zbyt dużej ilości spraw przypadających na urzędników, jak i w braku ich kompetencji. Nie raz miałam do czynienia z urzędnikami, którzy nie dość że byli zasypani tomami akt różnych postępowań, to jeszcze o trudnych sprawach (stricte prawnych) – nie technicznych, związanych z procedowaniem pozwoleń na budowę dla inwestycji deweloperskich, musieli rozstrzygać sami, bez żadnego wsparcia prawnego.

Gdyby urzędnicy mogli pracować w tandemie z prawnikiem, który przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, czy decyzji WZ, weryfikowałby akta sprawy pod kątem spełnienia wszystkich wymagań proceduralnych, który służyłby im merytorycznym wsparciem, opartym o znajomość orzecznictwa – śmiem twierdzić, że sytuacja byłaby o niebo lepsza.

I właśnie taka jest konkluzja mojego komentarza do raportu NIK, o który poprosiła mnie Pani Redaktor Gazety Prawnej. Artykuł w tej sprawie wraz z moim komentarzem ukazał się w Dzienniku Gazeta Prawna z dnia 1 czerwca 2016 roku.

Tych zaś z Państwa, których zainteresował raport NIK, odsyłam do jego lektury.

Pisać zawsze lubiłam. Odkąd sięgam pamięcią, zawsze sprawiało mi to ogromną przyjemność. Nawet kiedy w podstawówce musiałam za brata pisać wypracowania:). Nigdy jednak nie miałam ani planów, ani aspiracji, by napisać książkę, a już na pewno nie książkę, która będzie dotyczyła prawa.

Z tego mojego upodobania do pisania, choć oczywiście nie tylko, zrodziła się najpierw moja praca doktorska, potem ten blog, a teraz – moja pierwsza książka.

Pomysł jej napisania powstał zupełnie przypadkiem i w dość nietypowy  – jak dla mnie – sposób. Otóż kilka dni przed końcem roku, od jednego ze stałych czytelników mojego bloga otrzymałam maila, który brzmiał następująco: „Pani Agnieszko, mam dla Pani propozycję. Chciałem prosić Panią o rozważenie współautorstwa komentarza do ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Pozwalam sobie przesłać tekst do zapoznania i wprowadzenia zmian, sugestii, praktycznych przykładów. Co Pani na to?„

Autorem tego maila był Pan Piotr Wancke, który – jak się potem okazało – jest urzędnikiem, ale również autorem kilku książek dotyczących nieruchomości i wielu publikacji,  które ukazały się w różnych periodykach prawniczych.

Stwierdziłam, że połączenie mojego naukowego doświadczenia i mojego doświadczenia jako pełnomocnika reprezentującego użytkowników wieczystych w różnych postępowaniach administracyjnych, z doświadczeniem urzędnika, na co dzień wydającego decyzje administracyjne z zakresu gospodarki  nieruchomościami – może okazać  się strzałem w dziesiątkę.

Nie powiem,  żebym się nie wahała, czy przyjąć tę propozycję. W końcu, napisanie książki, to nie lada wyzwanie, a ja przecież na co dzień mam mnóstwo pracy w kancelarii, do tego obowiązki domowe, no i oczywiście mój blog. Gdzie w tym wszystkim znaleźć jeszcze czas na pisanie książki?

Poza tym nie wiedziałam, jak potoczy się nasza współpraca i czy gdzieś  w trakcie przygotowywania komentarza, nasze wizje co do jego ostatecznego kształtu się nie rozminą.

Kiedy jednak okazało się, że nasz komentarz zdecydowało się wydać jedno z największych wydawnictw prawniczych  w Polsce  – C.H.Beck, pomyślałam: „wchodzę w to”:)

I tak oto po trzech miesiącach intensywnej pracy, już niedługo ukaże się książka, której jestem współautorką.

Będzie to praktyczny Komentarz do ustawy o  przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.  Informacja o jej wydaniu właśnie ukazała się w zapowiedziach wydawnictwa.

Teraz z niecierpliwością czekam, kiedy w końcu pojawi się w księgarniach 🙂